Niet huilen, zegt ie dan...
Ridderkerk, mei 1987
“Lieve Marloes,
Toen je net geboren was, heel in het begin
lachte je naar me en kwam er een kuiltje naast je kin.
Dat ik nu als eerste in je poëziealbum schrijven mag vind ik heel fijn,
Mijn wens is dat ik altijd je grootste vriend zal zijn.
En hopelijk geniet ik nog jaren lang,
Van dat prachtige kuiltje daar in je wang.
Pappa”
“Mijn eerste wens is uitgekomen, nu de tweede!
Doe het poepie, ik hou van je.”
verdrietig thuisReageer ↓
Volgende stukje:
Het bobbeltje reist weer terug naar Ridderkerk
Naar de voorpagina
Reageer
Lieve Marloes!
Wat mooi, zo’n website. Zo kan ik goed contact met je houden.
Veel liefs van Tineke
Ha Marloes, ik heb net alles gelezen… en ben stil geworden… heel stil! Ik wens je heel veel kracht en sterkte toe in dit diepe dal. Dikke knuf & hou je taai!
Hoi Marloes je weet wel Theo de oude nieuwe collega van je moeder.
Als ik alles zo leest van en over jou ga jij dit gewoon op een goede manier klaren.
Eerst was je het meisje dat de bonnen opkwam ruimen bij AM Tools, nu ben je een grote griet die een hele klas met kleine ettertjes kan leiden.Dus ik bedoel maar.
Kortom Marloes ik wens je heeeeeel veeeeel sterkte toe voor de komende dagen,weken en maanden en ik hou je site goed in de gaten.
Veel liefs de Jaggies
He loesje,
Okk hier van mij nog ff en berichtje Ik kan wel zeggen: ‘hou je taai’maar jíj doet dat wel…;-) volgenms mij vind de rest het veel erger!
Goed dat je er zo positief onder blijft!
Groetjes en een dikke knuffel van je nicht!
Lieve Marloes,
We hoorden zojuist van Josta het slechte nieuws. Judy en ik hebben daarna je website gelezen en zagen daar gelukkig ook goed, optimistisch nieuws.
We zijn erg onder de indruk van je verslag, positieve instelling en je wilskracht. Daarmee is het voor ons al zeker dat jíj gaat winnen! We volgen je via deze site.
Veel sterkte voor jou, je ouders, Jonathan en al je naasten.
Dag Marloes,
We hoorden het van Joost, en je verhaal op de website raakte me zeer. Vooral waar je schrijft hoe je het met je ouders bespreekt, hun reacties en hoe die voor jou zijn. Ik kan me voorstellen dat het je leven geheel op z’n kop zet, en dat het emotioneel een grote opgave voor je moet zijn. Ik kan me ook voorstellen dat het nu een heel bijzondere periode voor je is wat betreft het ervaren van de verbondenheid met alle mensen die met je meeleven en hun reacties geven. Voor ons ben je eigenlijk meer familiair dan je zou denken. We hebben elkaar pas voor het eerst van de zomer ontmoet op Vlieland, maar we zien je veel op ons computerscherm, omdat Joost’s foto’s van De Kleine Arena bij ons in de computer zitten en we via de screensaver een afwisseling van alle foto’s die in de bibliotheek zitten op het beeldscherm krijgen getoond. Vanavond zijn we naar de sportschool geweest. Ook tijdens het spinnen, roeien en nog wat andere inspanningen was je niet uit m’n gedachten. Ik laat het ook maar even zo. Ik zend je m’n beste gedachten en wens je veel kracht toe, ook aan degenen die dichtbij je zijn, vooral je ouders. Als je in de buurt van Leiderdorp bent en je wilt even langskomen; je bent van harte welkom. Hartelijk groeten!
Marloes ,
wat een gave site . En dan al je verhalen . Aangrijpend , maar toch ook een goed beeld van jou , zoals ik je heb leren kennen , sterk en positief . Houd dat vast . Super ! Groeten , Willem
Pfft, zo Marloes, dat is niet niks, zo’n berichtje van je paps. De tranen staan me inderdaad in de ogen!!
xx ilse