De bobbelloze borst met een bobbel?!
Op Vlie merkte ik dat mijn litteken ging veranderen. Ik had twee avonden in de kroeg gestaan en had best veel gedaan, dus weet ik het daar aan. Ook moet ik voor het eerst sinds 10 jaar weer normaal ongesteld worden. Ik moest namelijk stoppen met de pil vanwege de hormonen die daarin zitten. Ik dacht dat het wel los zou lopen.
Gelukkig dachten Jonathan en mamma Vicky dat niet! Eerst werd ik nog een beetje chagerijnig van ze al bedoelden ze het goed, maar – en dit geef ik niet graag toe – jullie hadden gelijk…
Maandag voelde ik me erg beroerd. Alsof ik een kater had, maar naar mijn weten zit er nog steeds geen alcohol in Spa blauw dus dat kon het niet zijn. Na ‘s ochtends een uurtje wakker te zijn geweest ben ik weer naar bed gegaan en er pas om half 3 weer uit gekomen. De hele dag voelde ik me niet echt lekker. Ik had wel verhoging, maar geen koorts. Ik maakte me nog niet zo druk. Toch kwam voor de zekerheid de buuf van Vicky nog even kijken; zij is verpleegster. Ze raadde me aan om goed mijn temperatuur in de gaten te houden en dat ik zeker naar het ziekenhuis moest als het hoger werd.
De volgende dag ging het weer helemaal goed. Lekker poffertjes gegeten in ‘t poffertjeshuis, jonge poesjes gekeken bij Esther en Dirk (Zooo lief!! Ik was echt blij dat ze allemaal al een thuis hadden, ze pasten namelijk makkelijk in mijn zak!) en gespeeld met Dirkje, het jonge hondje van Mel.
Maar… Mijn borst ging toch wel pijn doen, het litteken werd ook roder. Die nacht sliep ik niet lekker, ‘s morgens voelde het weer net als na de operatie. Alles stond weer strak en het was rood en pijnlijk. Shit…
Het ziekenhuis gebeld. Zolang ik geen koorts had kon ik wachten tot donderdag, dan zou ik al naar het ziekenhuis moeten. Maar als ik het niet vertrouwde moest ik direct naar de eerste hulp komen.
‘s Middags onderweg naar huis begon ik er steeds meer last van te krijgen. Ik moest natuurlijk ook ‘t hele stuk zelf rijden. Het was ondertussen echt goed dik. Bij Jona thuis de bijnaweledelzeergeleerde heer Dokter van Zwol ernaar laten kijken. (Ik zei ‘bijna’! Hihi!) Hij durfde er niet echt een uitspraak over te doen, maar vond dat het absoluut niet raar was als ik naar het ziekenhuis zou willen.
Ik had ergens ook een heel angstige gedachte in mijn hoofd:
Toen het bobbeltje nog een klein bobbeltje was en ik nog niet wist van zijn monsterlijke achtergrond, is hij ‘aangeschoten’ voor een biopsie. Ik voelde de dagen erna het bobbeltje bijna groeien; ik had toen al de beangstigende gedachte dat dat kwam doordat er iets kapot gemaakt was, dat de kankercellen nu ineens vrij waren ofzo. Dat gevoel had ik nu – nadat er in gesneden was – weer, alleen net even iets enger. Er zat namelijk een grote, stevige schijf in mijn borst, ter grootte van twee bobbeltjes…
Een gedachte die ik steeds weer wegstopte. Ik wist helemaal zeker dat de kanker ruim uit mijn lijf gesneden was, maar toch… Ik werd er een beetje eng van, kon het ook niet uit mijn hoofd zetten. Dus toch de SEH (spoedeisende hulp) gebeld. Ik kon langskomen. Sanne en Tonny hebben me thuis afgezet, pappa en mamma zijn meteen met me doorgereden naar het ziekenhuis. Ik had bij de SEH Grey’s Anatomy en ER-achtige ideeën, brancards met bloed en schreeuwende mensen die binnen werden gereden, maar helaas. Er zat alleen een meisje met een (vermoedelijk) gebroken pols en een meneer met een pijnlijke voet. Saai!!!
De dienstdoende arts heeft naar mijn borst gekeken en vastgesteld dat de ‘wannabe bobbel’ een ontsteking is. Geen kanker dus.
Maar wel een onsteking! K*t! Heb ik dan toch teveel gedaan? Had ik dan toch niet mogen bubbelen? Was die elleboog er vol tegenaan toch de boosdoener? Had ik niet zoveel chocolade eieren moeten snoepen?
Achter de oorzaak kom ik niet, klote blijft het wel. Ik heb antibiotica meegekregen, morgen kijkt dokter Plaisier (de chirurg) er naar. Ik hoop nu maar dat het litteken niet weer open gemaakt moet worden en dat het met een antibioticakuur te verhelpen is. Of, en wat voor gevolgen het heeft voor mijn chemo weet ik nog niet. Ik hoop van niet!
Morgen heb ik weer een lange dag in het ziekenhuis: gynaecologe, dokter Plaisier, kaakchirurg… Yeah! Ik ben er niet eens zenuwachtig voor, stom hè? Daarna thuis een pruikenpas-party! We gaan een leuke coupe uitzoeken, hihi. Ik denk dat ik voor lang haar ga!
Vrijdag heb ik dan weer een gesprek met de oncoloog, dokter v/d Bosch, om de rest van mijn programma door te spreken. En dus wanneer mijn eerste chemo begint. Ben benieuwd.
Eerst nu maar lekker naar mijn bedje en hopen dat ik die onsteking de kop (borst) in kan drukken.
Tot slot een mooie uitspraak die ik van een moeder van een kind uit mijn klas kreeg, die de ziekte ook maar al te goed kent:
What doesn’t kill you, makes you stronger…
spannend ziekenhuisReageer ↓
Volgende stukje:
Een gezellig dagje ziekenhuis?!
Naar de voorpagina
Reageer
Heh das wel even minder een ontsteking, ik hoop dat het niet erg pijnlijk is, al lijkt het me van wel, hopelijk ben je daar snel van af met een kuurtje.
Een pruikenparty, ik zou de met de langste haren kiezen hahaha lekker doen!
Sterkte en ik denk aan je,
Yo
Zo, voorlopig heb je ook dit weer lekker beschreven. Maar van je af? We wachten af Marloes en je weet dat we dicht bij zijn.
He Lief,
Ik heb ook altijd het idee dat er van alles gebeurt op de SEH, niet dus…beetje “jammer”...
tot gauw! ps heb je je kaart al gevonden??
kuss
he,das nou wel weer heel vervelend zo n ontsteking,dat kon je nu net niet gebruiken.
wel blond uitzoeken hoor,daar kan je je altijd nog achter verschuilen.sterkte meid.groet annemiek
hey hey,
ik zou voor een gouden gaan, leek me wel stylish…!
Maarruh, zullen we maar eens buurten binnenkort, want zo kan ‘t echt niet langer hoor (hihi!)
Liefs en tot snel…
Is dát ff schrikken zeg, ik zat alweer met dichtgeknepen keel achter mijn pc, maar gelukkig is en kuurtje voldoende.
Idd. toch maar íetsje rustiger aan doen?;-)
Veel plezier op de “pruikenparty” en blijf zoals je nu bent (dan hoef ik me óók geen zorgen te maken)!:-D
Dikke kus, Sijtske
Stond in The Times:
Scientists find key to kinder cancer drugs
Mark Henderson, Science Editor
A set of genes that can make cancer cells 1,000 times more sensitive to chemotherapy has been identified by scientists, promising a new way of treating tumours with fewer side-effects.
The research in the United States suggests that it will be possible to target cancerous tissue with drugs much more efficiently than is now possible, so that healthy cells are not harmed, and patients are spared the debilitating impact of treatments.
Although chemotherapy can be highly effective, it is generally toxic to the rest of the body as well as to cancer cells, causing serious side-effects. These include nausea and vomiting, hair loss, liver and kidney problems and sometimes permanent damage to fast-growing cells, such as those in the reproductive system.
This has led scientists to seek ways of refining drugs so that they home in on cancer cells, leaving healthy tissue intact, and of reducing the doses at which they can be effective. In the new study, a team led by Michael White, of the University of Texas Southwestern Medical Centre, in Dallas, used a new technique to screen more than 20,000 genes in human lung-cancer cells, to pick up those that appear to be involved in sensitivity to a frontline chemotherapy drug, paclitaxel or Taxol.
They identified 87 genes that made tumours more susceptible to the drug when their activity was blocked or reduced. When some of these genes were silenced, the cancer cells were killed or weakened by doses of paclitaxel 1,000 times lower than normally required.
The findings, which are published in the journal Nature, suggest that it should be possible to use the genes to target cancer cells with paclitaxel more precisely, reducing the amount given to patients.
The drug’s side-effects include nausea, loss of appetite, thinned hair and joint pain.
Dr White said: “Chemotherapy is a very blunt instrument. It makes people sick, and its effects are very inconsistent. Identifying genes that make chemotherapy drugs more potent at lower doses is a first step toward alleviating these effects in patients.”
There are two ways in which the discoveries could be significant. The most likely possibility would be to screen a patient’s cancer for specific genes that make it more sensitive to particular drugs, which would then be administered in low doses. In the longer term, these genetic insights could also inform the design of new cancer drugs, which silence critical genes within cancer cells to make them more vulnerable to chemo-therapy.
In a separate study, also published in Nature, scientists have uncovered new genetic clues to the way breast cancer spreads through the body to the lungs. A team led by Joan Massagué, of the Memorial Sloan-Kettering Cancer Centre, New York, implanted human breast-cancer cells into mice and found that abnormal activity in four genes appears to drive their spread to the lungs. When the genes were knocked out using a technique called RNA interference, the tumour cells’ ability to spread from mouse mammary glands to the lungs was significantly reduced.
- A lack of regular smear tests is the most common contributing factor to the development of cervical cancer, researchers have said. Half of women with cervical cancer in a study group of 371 had not had a smear test in the three years before diagnosis, experts at the department of preventive and social medicine at the University of Otago, New Zealand, said in the journal BJOG.
Er is dus nóg meer hoop!
Kus
He Marloes,
Ik vind het nog steeds erg knap en moedig om alles wat je meemaakt op te schrijven. Ik lees het regelmatig. Ik wens je opnieuw veel sterkte met alles.
Groetjes
hoi marloes
Tsja:óf je gaat zielig in je bed liggen wachten op wat er verder met de kanker gebeurt,of je gaat lekker naar de kroeg en krijgt een elleboog stoot tegen je geopereerde borst.
Of zou er misschien een tussenweggetje zijn?sprak de oude zeur tante.
Louter bezorgdheid hoor.lieffie.
Ik zou zeggen : zoek maar een rustig pruikie uit, oh nee: zoek maar rustig een mooie pruik uit.
Benieuwd naar je chemoprogramma; daar kunnen we dan ons kaartjesverzendsysteem(mooi scrabblewoord) weer op aansluiten.
Dikke kussen vanuit Steenwijk.
Maaike
Hey Marloes,
jeetje, wat schrikken zeg dat je borst weer zo raar ging doen! Ik had verwacht dat ie zich nu wel gedeisd zou houden, nu het bobbeltje netjes verwijderd is..! Maar gelukkig kan een pillenkuur dit probleem wrs. gewoon oplossen!
Wel balen dat je niet weet hoe het precies gekomen is, maar zal wel een samenloop van omstandigheden zijn! Maar ik kan me totaal niet voorstellen dat bubbelen in een bubbelbad, of uitwaaien op Vlie een negatief effect zouden kunnen hebben! En als het door de stomp in de Zeevaert kwam…. als ik die persoon tegenkom…!
Nou, hopen dat de ontsteking snel beter gaat, en blijven schrijven, want ik bekijk je site dagelijks!
Liefs Nienke
Hey meis…
Da’s idd een beetje boel schrikken. “Gelukkig” maar een ontsteking… nou ja gelukkig?! Ben wel blij dat het met een kuurtje weer overgaat. Kies maar een gave coupe uit. Volgens mij staat jou alles wel. Alvast heeeeeeeel veel succes en sterkte toegewenst bij de komende bezoeken aan allerlei medische specialisten. We’ll think of you!
Heel veel liefs Angela en Bastiaan
Hoi marloes,
Heel veel sterkte de komende tijd! Supergoed dat je je verhaal schrijft voor iedereen. En gelukkig heb je een team met hele lieve mensen om je heen. ( en ook nog eens superdokters, in mijn verbeelding wordt jouw dokter ook gelijk een hele knappe dokter, klopt dat?) Tot weer eens ziens op de Zweedse straat of de Strijp.
Groetjes simone, vriendinnetje van Sanne
Voorlopig geen sex ??? Ach , zolang je niet netjes getrouwd ben moet je daar toch niet aan beginnen ???? Al dat gedoe , dat hokken van mensen …..! Fijn om te lezen hoe positief jij en je omgeving blijven , super . Groetjes van je collega !
Hee Snoes,
Laten we een ander spreekwoord dan maar even omkeren, oftewel: Two steps forward, one (small) step back… En ook op die manier kom je er! Succes morgen en veel fun met de pruikenparty! Wel weer fluor? Denk aan je. Kus, zus! Myra