De hemel op vlie

De afgelopen dagen zit ik dus weer op Vlie.

Ik heb het idee dat beter worden hier veel sneller gaat dan in de Randstad. Sowieso doe ik hier ook echt iets, lig ik niet alleen maar in bed of op de bank. Het herstellen zal daardoor een stuk sneller gaan.

Ik ben zelfs in de kroeg geweest. Ik zat nog in mijn eerste week, maar voelde me goed. De nacht ervoor had ik ook tot drie uur klaarwakker in mijn bed gelegen, dus ik dacht ‘schijt aan alle regels, op naar de Zeevaert!’

Na lang twijfelen mijn zwarte lange pruik opgezet. Eigenlijk wilde Vicky hem op, die is er mee over de camping gereden. Weten de mensen die ‘s nachts nog steeds nachtmerries hebben van dat rare gedaante ook hoe het zit, hihi!

Maar het was echt gaaf! Ik kreeg echt zoveel complimentjes over mijn ‘haar’, echt supertof. Het deed me echt onwijs goed, ik werd er steeds blijer van. Het was wel even spannend namelijk, normaal gesproken spierwit en kort en dan nu ineens met pikzwart lang haar de kroeg in lopen.
Het was echt een superavond, mensen: Bedankt allemaal!

Afgelopen maandag, een week na mijn eerste kuur, was ik weer even thuis. Een druk dagje! Ik heb namelijk een tijdje geleden een heel leuk koophuisje gezien op de Hoogstraat in Rotterdam, tegenover Frank’s bureau.

Maar ja, kan je wel een huis kopen als je borstkanker hebt? Ik heb in ieder geval tijd genoeg, dus daar lag het niet aan. Na twee hypotheek gesprekken werd duidelijk dat het voor mij niet onmogelijk is een huis te kopen. En na nog een keer het huis gezien te hebben, zag ik het al helemaal zitten!

Ik had er al een optie op willen nemen, maar iemand was me nét een half uurtje voor. Balen! Diegene had tot maandag de tijd om te beslissen, en maandag kwart over 5 hadden ze nog niks laten horen. Om half 6 ging het kantoor dicht, dus ik dacht al zeker te weten dat het huis van mij was. Maar helaas, de volgende dag belden ze dat het huis toch verkocht was. Ik baal er nog steeds van! Hopelijk komt er snel een ander huisje…

Die maandag ben ik ook nog in het NKI-AVL ziekenhuis in Amsterdam geweest. Ik was gevraagd om mee te werken aan een informatieve DVD over keuzes rond borstkanker. Ik werd hiervoor geïnterviewd. Het was erg leuk om mee te maken! Ik had van te voren de vragen al doorgekregen. Het was leuk om mijn verhaal voor de camera’s te vertellen. Ik ben erg benieuwd naar het eindresultaat! Als alles goed gaat wordt de DVD ook uitgezonden op pinkribbontv. Ik hou jullie op de hoogte.

Dinsdagochtend vroeg ben ik weer naar Vlie gereden. Het wordt mooi weer, dus tja… Lekker bij Vicky en d’r kids. Ik weet dat het gezien mijn weerstand niet slim is om hier te slapen, maar lekker puh! Hihi. Lichamelijk is het misschien niet goed, geestelijk wel en dat vind ik ook erg belangrijk.

Dinsdagavond vertrokken we nietsvermoedend naar de Bolder, het restaurant/café op de camping om wat te gaan eten. We dachten heel even dat we in de hemel aangekomen waren… Het hele terras zat vol met mannen!! Brede, gespierde, stoere mannen!!! De ME Friesland had het jaarlijkse trainingskamp op Vlie. Goh, wat vervelend…

Helaas waren ze allemaal eigenlijk te oud om echt interessant te zijn, maar leuk was het wel. Helemaal toen Maaike, Vicky en ik met een groepje aan de praat raakten bij de open haard. Ze waren stuk voor stuk, zonder dat ze me irritant probeerden te versieren, vol lof en complimentjes over hoe ik eruit zag met mijn hoofddoekje en later met mijn kale koppie.

Omdat ik één van hen was zo als GI Jane, heb ik mijn hoofddoekje nog omgeruild voor een echte mobiele eenheid pet, vet! Veel te laat voor een doordeweekse dag gingen we naar ons bedje. Allemaal alleen, ja!

Ik heb heerlijk geslapen, het was echt een super gezellige avond, die heel goed was voor mijn zelfvertrouwen. Ook zonder haar blijft iedereen me mooi vinden, toch wel erg fijn om te horen. Bedankt mannen! Tot van de zomer, of volgend jaar!

Vandaag heb ik de hele dag nagenoten van gister, lekker in de zon in de tuin bij Vick. Kindjes om me heen, boekje lezen, heerlijk! Ik dacht vanmorgen dat ik wel een half uurtje zonder zonnebrand in de zon kon, ik zie een beetje grauw van de chemo, een beetje bijbruinen kan geen kwaad.

Na 10 minuten stond mijn shirtje al op mijn lijf en werd ik rood! Normaal gesproken verbrand ik zelden, en smeer ik me ook nooit in. Dat moet nu dus wel… Meteen maar factor 30 er op gesmeerd en niet meer vol in de zon. Toch zie ik er gelukkig al wel weer wat gezonder uit.

Mijn hoofd begint nu echt glimmend kaal te worden. Vicky heeft vanmiddag met het babyborsteltje van Juultje een boel stekeltjes van mijn hoofd geveegd. Lekker hoor!

Ik blijf hier nog tot 1 juni. Het komende weekend komen Frank en Dianne een weekendje, en ook mijn ouders en Renee zijn er weer. Gezellig Frank’s verjaardag zaterdag vieren!

Je ziet, die paar slechte dagen ben ik alweer vergeten. Nog drie keer te gaan, ik zie er al wat meer tegenop maar het moet lukken!