Ra ra ra, wie ben ik ik... Stoere Sam!!!

Daar ben ik weer! Terug van een bijna 4 weken durende vakantie. Ik weet niet waar ik moet beginnen met vertellen.

Het was heerlijk. De afgelopen periode vloog mijn leven als een razende voorbij, ik leefde in een 3 wekelijkse cyclus. Ik was bang dat de vakantie ook snel voorbij zou zijn, maar dat was gelukkig niet zo.

Het was even heerlijk tot rust komen. Even niks meer hoeven en moeten of niet meer mogen, gewoon weer lekker zelf mijn leven leiden. Opknappen ging snel, de eerste dagen kwam ik de strandovergang echt niet over, de laatste dagen rende ik iedereen voorbij. (Iedereen die stil stond dan, maar dat zeggen we er niet bij hihi)

Het zijn ontzettend gezellige weken geweest, er kwamen heel veel leuke mensen langs. Iedereen ontzettend bedankt voor de gezelligheid, ik heb echt super genoten!

Ik heb me even helemaal nergens druk om proberen te maken, zoals bijvoorbeeld om vriendschappen die niet bleken te zijn wat ze waren. Dat ging me redelijk af.

Doordat ik nu echt even tijd had om zelf mijn leven te leven kreeg ik ook alles wat meer op een rijtje. Alhoewel ik, zoals voorspeld, nu wel ook ineens ging overzien wat er nu in godsnaam allemaal met me gebeurd is. Dat besef is ook wel even goed geweest, ook weer een deel van de verwerking.

En dan was daar natuurlijk de Kleine Arena. Vanaf het begin van de afgelopen periode heb ik voor ogen gehad dat ik daar graag in wilde spelen. Er kon nog een hoop misgaan, kuren die uitgesteld moesten worden, bestralingen die juist niet uitgesteld mochten worden…

Maar het is me gelukt, de laatste 3 weken kon ik meespelen. En het was echt een topjaar! Ik speelde een heerlijk karakter, Stoere Sam. Een ondeugend meisje dat later graag piraat wil worden. Ik kon me ontzettend uitleven en ik barstte op die momenten soms van de energie. Je krijgt zo’n kick van de Arena!

Ook het feit dat ik eindelijk eens iets nuttigs kon doen, ergens mee bezig zijn.

Veel heb ik deze vakantie niet gedaan eigenlijk. Aan het eind van de middag Kleine Arena-vergadering en spelen, ‘s avonds nog even naar de kroeg, overdag heel veel slapen. Op het strand of in mijn tent, heel af en toe met de regen lekker op het doek. Soms ook lekker een terrasje pakken en natuurlijk heel veel spelen met de kids van Vicky. Mijn broodnodige vitamine k (van kids) heb ik weer opgehaald, het zijn ook allemaal zulke leuke kids! Maar ja wat wil je met zo’n geweldige oppas.

Ik kan er nog wel veel meer woorden voor gebruiken, maar ik kan het ook gewoon kort samenvatten:
Het was heerlijk. Een broodnodige vakantie, waar ik mijn accu weer helemaal heb opgeladen. Zelfs de reserve accu zit weer helemaal vol, dus ik kan er weer hard tegenaan.

Ik zie niet echt op tegen de bestralingsperiode die morgen begint. Ik ben er helemaal klaar voor! En vanaf nu lekker aan de slag in mijn huisje, daar heb ik onwijs veel zin in! Als er nog mensen willen rijden naar de bestralingen of willen klussen, graag. Lijkt me erg gezellig.

De thuiskomst vandaag was nogal heftig. Daarover in het volgende berichtje meer…