Wie straalt het hardst?
Ik ben alweer aan de derde week van mijn bestralingen bezig. De tijd gaat ontzettend snel!
De eerste twee weken merkte ik er niets van, pas sinds gisteren voelt mijn borst wat gevoelig aan.
Van het bestralen zelf merk je helemaal niks. Je ligt op een tafel met allemaal steunen: onder je hoofd, onder je knieën, onder je armen, die boven je hoofd liggen. Ze leggen je eerst helemaal goed, zeg maar waterpas. Daarvoor gebruiken ze de tattoeage punten die eerder gezet waren.
De ene keer lig ik meteen goed, de andere keer moet er nog wat geschoven worden. Als het apparaat goed is ingesteld verdwijnt iedereen uit de kamer (behalve ik natuurlijk) en begint het bestralen. Het duurt ongeveer 30 seconden, je ziet of voelt er niets van. Je hoort alleen een piep. Na die 30 seconden draait het apparaat, kijken ze of alles nog goed is en begint het bestralen vanaf de andere kant.
Ik vind het helemaal niet vervelend om elke dag naar het ziekenhuis te moeten. Het is soms zelfs gezellig! Je ziet bijna altijd dezelfde mensen die aan het werk zijn en er gaan ook vaak genoeg gezellige mensen met me mee.
Wel merk ik dat ik alweer wat vermoeider begin te worden. Nou zou dat ook goed kunnen doordat ik weer thuis ben en dus ook meer doe.
Het lijkt af en toe ook een ander soort vermoeidheid, ik heb dan gewoon nergens zin in. Geen zin om de telefoon op te nemen, om op mijn site te schrijven, om mail te beantwoorden. Volgens het boekje is dat een veel voorkomend verschijnsel. Leef ik ook eens een keer volgens het boekje, hihi.
Vorige week ben ik ook een paar dagen ziek geweest, een flinke verkoudheid. Mijn weerstand gaat er toch weer aan. Een duidelijke waarschuwing dus dat ik het weer wat rustiger aan moet gaan doen.
Met mijn huis gaat het goed, het staat er nog. Af en toe ga ik eens kijken of er wonder boven wonder een kolonie kabouters aan het werk is gegaan, maar helaas. Tot nu toe heeft mijn vader er een groot deel van de tegels uitgesloopt. Veel zijn we er nog niet bezig geweest, maar daar hebben we dan ook geen tijd voor. Aan de ene kant is het wel heel erg fijn dat het zo relaxed gaat, maar aan de andere kant heb ik zo’n behoefte aan mijn eigen plekje! Ik kijk zo naar het moment uit dat het af is en ik er lekker woon. Maar dat duurt nog wel een hele tijd, helaas.
Mijn haar groeit hard. Tenminste, lang niet hard genoeg natuurlijk, maar elke dag zie je wel dat het weer wat langer is geworden. Het is in ieder geval donker. Ik kan nog niet duidelijk zeggen of het nou krullen worden. Ik ga het maar wassen met krulshampoo, afdwingen!
Met hardlopen ben ik overigens weer gestopt. Ik vond het wel erg leuk, maar het was iets teveel van het goede. Ik bouw volgens het ziekenhuis nu toch nog geen conditie op en mijn borst gaat pijn doen door het lopen. Na het bestralen ga ik weer beginnen.
Het nieuwe schooljaar is deze week ook weer begonnen. Wel raar hoor! Ik probeer nu al af en toe even naar mijn nieuwe school te gaan, mijn collega’s leren kennen. Ik durf het nog niet aan om weer aan het werk te gaan, dat zal nog wel even duren helaas. Maar aan de andere kant bevalt deze vakantie me ook best hoor…
Waar ik me nu nog het meeste zorgen om maak is dat het wel lijkt alsof ik besmettelijk ben… De een na de ander om me heen moet voor controle. Hou daar eens mee op!!
Koos is overigens vandaag geopereerd, we hebben net gehoord dat de operatie goed is verlopen. Sterkte met opknappen Koos, en veel plezier met Ernie!
thuis gaat goed!Reageer ↓
Volgende stukje:
Live your life with GLAMOUR!
Naar de voorpagina
Reageer
Leuk te lezen dat het eigenlijk weer lekker met je gaat. Niet te veel bijverschijnselen dus van de bestralingen. Goed vooruitzicht. Mijn haar groeit ook al weer wat. Ben net gewend aan het kale koppie…...
Goed om weer iets van je te lezen Marloes! En goed om te horen dat het ook “goed” gaat!
Ik dacht altijd dat bestralingen ook een hele toestand waren, maar het is dus zo gepiept…
Veel sterkte nog met de laatste loodjes van deze ellende en ook met je “besmettelijkheid”.
Naar als je om je heen ook nog eens allemaal gezondheidsstress hebt.
Elma
He girl!!!
Goed om weer wat van je te lezen…was het zo gewend je weblog wekelijks bij te houden, dat het ineens wel heel lang duurde haha (terwijl ik net zo goed had kunnen bellen natuurlijk!)
Straks lekker je nieuwe huisje inrichten, gaat vast veel positieve energie inzitten!!
Succes en liefs, xx
Rianne
Hey Marloes,
Fijn weer wat van je te horen!! Als snap ik het gevoel van “ik zoek niks” natuurlijk ook, effe lekker aan jezelf denken jij hoor!!
Volgens het boekje leven…..als ik naar jou proces met je ziekte kijk herken ik heel veel hoor, kracht maar ondertussen vermoeidheid en af en toe het helemaal zat zijn uiteraard ook! Maar wat je verder bedoelt met volgens het boekje leven weet ik natuurlijk niet, hahaha. ;-)
Fijn dat er zoveel lieve mensen met je mee gaan, dat scheelt de helft he! Doe maar rustig aan en doe het op jouw manier en jouw tempo! Dat werkt wacht wel hoor, ECHT! Maar lastig is het dat alles maar “gewoon” doorgaat en jij van het “normale” spoor (zoals het normaal hoort te gaan) bent nu. Maar daar kom je wel weer op, stapje voor stapje!
Veel liefs van Babsie
PS: Ik ga lekker op vakantie naar Griekeland, eindelijk ook wat HEEL leuks in vooruitzicht! ;-)
hoi nicht
wat heerlijk om weer wat van je te lezen. Wat braaf van je dat je ons “weblogverslaafden” onze informatie blijft geven.
De afkickverschijnselen werden bijna storend.
Wat bizar dat die 2 × 30 seconden jou kunnen behoeden voor eventuele uitzaaingen e.d.
Maar ja; 2 × 30 × 5 × 4=1200 : 60=20 minuten (is dat goed juf?) en dat klinkt dan weer heel heftig en niet vreemd als je daar moe van wordt.
Fijn dat je haartjes al weer groeien. kan je daar geen wekelijkse foto van op je weblog zetten, kunnen we meegenieten.Je huisje en je werk moet je maar als “leuk voor na alle behandelingen” beschouwen.Dan zit het je nu niet op je nek en heb je iets om straks “het zwarte gat” mee te dempen.
Maar ik kan me ook voorstellen dat je nu toch wel het heftige verlangen hebt om normaal in je eigen huisje en naar je eigen klasje te gaan.
We moeten dus nog allemaal goed ons best doen om je te steunen bij de laatste loodjes.
Dus bij deze XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
Maaike
Hey loes,
Hoop dat je je al wat beter voelt dan vorige week! Volgende keer onze lievelingsdieren bezoeken?
Ik zie je snel weer…
fijn weer wat te horen .Wij leven op vlie erg met je mee. Veel sterkte de komende weken ,en denk maar aan je huisje waar je straks in gaat gr van vlieland marian oosterbaan
Heej Marloes,
Net als jij ben ik inmiddels ook weer terug van vakantie, was beregezellig en heb het goed naar mijn zin gehad. Was blij te lezen dat jij ook een hele goede vakantie hebt gehad maar ik had eigenlijk niets anders verwacht. Jij en Vlie, dat kan niet anders dan leuk zijn, toch? Nog 1 week en dan ben je ook van de bestraling af… das een fijn gevoel! Ik zag je trouwens van de week op straat en ik dacht: verrek, haar haar groeit, wat leuk! Echter toen had ik je site nog niet gelezen, maar nu weet ik dat het klopt. Ik kon niet naar buiten komen, want ik was met de kids bezig en jij stond te knuffelen met Loes, maar ik zie je vast wel gauw!
Groetjes, Diane
Hoi Marloes,
Gelukkig, je hebt weer iets aan je log toevertrouwd. Fijn dat het aan het eind van week drie zo goed gaat.
Maar na vier weken al klaar ?? Dat is toch (jammergenoeg) niet zo of is het bij jouw zoveel anders ?
Hoi Marloes,
Tijd geleden zeg! Afgelopen maandag is inderdaad het schooljaar weer begonnen maar ondanks dat Dim alweer een tijdje in ‘jouw’ lokaal zit, dacht ik gelijk deze week bij de aanblik van jouw lokaal: shit, ik moet Marloes weer ‘s mailen. Ik vond dat je er erg goed uitzag vlak voor de vakantie toen je even op het eindfeest was en ik ben blij dat het goed/beter met je gaat. KOm gerust weer ‘ns een keer borrelen op vrijdag als je zin hebt en heel veel sterkte met de bestralingen.
Groetjes,
Leo
He Marloes,
Nog een kleine tip voor krullend haar, als het regent buiten gaan staan, zijn krullen gek op. Bij mij schieten ze er dan altijd spontaan in.
Nog even heel veel sterkte met die laatste loodjes bestralingen.
Groetjes Debby
hoi Marloes
Nu heb ik het geloof ik mis met het aantal bestralingen.
Heb oma net je verhaal voorgelezen en die zei ook dat je ruim 30 bestralingen moest hebben???!!!! Hoe kom ik toch aan 4 weken?
Ik denk dat ik dat wel genoeg vond, maar zo werkt dat natuurlijk niet.
Nu klopt het kaartje ook niet (is al op de post) maar dan houden we het alleen op de voorkant.
Die is van harte gemeend.
XXXXX Maaike
goedemorgen marloes,
ik heb je verhaal gelezen in de glamour.het was een aangrijpend verhaal ik zie dingen terug van mijnmoeder die ook is of was getroffen door borstkanker 2 jaar geleden in oktober. ze kwamen er achter met de borstonderzoek en het was een heel klein bobbeltje die wij nooit hadden kunnen voelen. de dokters zeiden maakt u zich maar niet druk want het is zo klein het zal wel niets voorstellen maar achteraf was het toch kwaadaardig en je zakt in de grond op zo’n moment. ben met haar elke keer naar de dokter geweest. zij werd behandeld in delft in het ziekenhuis en kreeg een borst besparende operatie dat is goed verlopen erna moest ze bestraald worden en ook ik ben in de “bunker“geweest hoe ze het noemen in delft ik mocht er bij blijven tot dat ze goed lag zoals jij het beschrijft in je verhaal en dan moet je eruit en in de controle kamer mocht je mee kijken hoe het een en ander word gedaan. de borst is wel de helft kleiner dan de andere en ze kan nog steeds geen beugel beha aan. maar voor de rest gaat het super met haar en ik hoop dat dit verhaal jou goed doet en dat het niet altijs terug komt. wel blijft ze onder behandeling elk half jaar. npu ik wens jou veel sterkte en doet het rustig aan want dat moet je wel doen luister naar je lichaam als je moei bent. is moeilijk om toe te geven. ik hou af en toe contact met de mail en blijf je side lezen xxxxxxxxxxx sylvia.
zelf ben ik 43 jaar.
Ha Meid! Weer een mooi verhaal om te lezen! Gelukkig spreek ik je regelmatig, waardoor ik wel een beetje bijblijf;). Fijn dat de ziekenhuisbezoeken je niet tegen gaan zitten..maar maak er maar geen gewoonte van hoor! Ik zie je sowieso de 18e even voor een gezellig etentje, maar zal je morgen vast wel weer spreken. Gezellig!Liefs, Maartje